Antonelli’s meesterwerk in Austin: de race van een kampioen die het nog niet is
Kimi Antonelli heeft in Austin niet alleen gewonnen [zie race-uitslagen]. Hij heeft laten zien waarom hij over twee weken wereldkampioen wordt. De 20-jarige Italiaan reed de Verenigde Staten Grand Prix naar huis met een dominantie die Toto Wolff omschreef als “de race van een kampioen die nog geen kampioen is”.
Het was geen overwinning uit pure snelheid alleen. Hij toonde volwassenheid onder druk. Terwijl George Russell achter hem vocht met Oscar Piastri en uiteindelijk achtste werd na een straf, controleerde Antonelli de wedstrijd vanuit de leiding. Hij maakte de ene stop werken waar anderen er twee nodig hadden. Hij bleef kalm toen de spanning opliep. En hij deed het allemaal met een glimlach.
“Wolff zei na afloop dat Kimi op zijn stoel zat, voeten omhoog, en zei: ‘Dit is zo grappig. Ik denk helemaal niet aan het kampioenschap.’ Dat zegt alles over hoe hij met druk omgaat,” aldus Wolff in een gesprek met BBC Sport.
#
Een upgrade die niemand begreep, behalve Antonelli
Mercedes kwam naar Austin met een nieuwe aerodynamische pakket dat twee races eerder in Maleisië teleurstellend had gepresteerd. Wolff gaf toe dat het de auto daar 0,3 seconde per ronde langzamer had gemaakt. In Singapore testte het team gesplitst om de package beter te begrijpen. In Austin kreeg beide coureurs de upgrade.
Resultaat? Antonelli pakte pole position en domineerde. Russell kampte met problemen en eindigde achtste.
“De update is moeilijk te bedienen,” zei Wolff. “En Kimi heeft hem geland. Misschien is het hard om te zeggen, maar ik denk dat zijn rijstijl gewoon plakt met de auto. We zagen het gisteren in de kwalificatie, waar hij op zijn laatste ronde nog 0,15-0,2 seconde sneller had kunnen zijn. Aan de andere kant worstelde George enorm. Ik geloof dat dit komt omdat het operationele venster van de auto zo moeilijk is.”
Antonelli zelf zag het anders dan Monza, waar hij vanaf P19 won. “Monza hadden we duidelijk de snelste auto. We waren super snel, dus natuurlijk was het ongelooflijk speciaal om van achteren te komen. Maar het was ook een baan waar het relatief makkelijk was om in te halen, en we waren zo snel. Dit was qua uitvoering beter, omdat de manier waarop we het weekend hebben opgebouwd en de prestaties hebben ontwikkeld zeer goed was.”
#
De jongste kampioen ooit binnen handbereik
Met deze zege staat Antonelli op 365 punten, 43 punten voor op Russell [lees achtergrond]. Hij hoeft in Mexico City slechts negende te worden om zeker te zijn van de titel, of tiende als Hamilton wint. Als hij de race wint in Mexico, wordt hij de jongste wereldkampioen in de geschiedenis van de Formule 1, ruim drie jaar jonger dan Sebastian Vettel was in 2010.
Andrea Stella, teambaas van McLaren, benadrukte de historische betekenis: “Als Italiaan… wow. We moeten teruggaan naar Ascari, de namen die de inspiratie voor ons allemaal creëerden. Om een Italiaan dit niveau van prestaties en resultaten in de Formule 1 te zien bereiken, dat is bijzonder spannend.”
Stella wees ook op Antonelli’s unieke rijstijl: “Hij valt alle tijden aan. Je ziet hoe vaak hij van de baan gaat, en je ziet zijn onboard-camera, hij is behoorlijk agressief. Maar tegelijkertijd lijkt dit niet alleen maar agressief rijden te zijn, maar effectief. Hij heeft zijn rijstijl weten te harmoniseren met wat de auto’s vragen.”
#
Wat betekent dit voor Mexico?
Antonelli blijft nuchter. “Ik ga het met dezelfde mindset benaderen. Proberen zoveel mogelijk plezier te hebben, hopelijk vechten voor nog een overwinning. Het zou het beste zijn om op een hoogtepunt te eindigen, en dat is het doel. Maar ik ga gewoon proberen de rest van het seizoen vanaf nu te genieten.”
Mercedes weet nu: het pakket werkt, maar alleen met de juiste coureur. Voor Russell is het een waarschuwingssignaal. Voor de rest van het veld is het een realiteitscheck: Antonelli is niet meer het talent van morgen. Hij is de maatstaf van vandaag.
In Mexico City wacht de kroning. En als Antonelli blijft rijden zoals in Austin, wordt het geen vraag van óf, maar wanneer.
