Emotionele Strijd: ‘Soms wil ik huilen, maar het lukt niet’

Lando Norris eindigde in 2024 als tweede in het wereldkampioenschap en staat momenteel weer op die positie, dit keer achter teamgenoot Oscar Piastri. De Brit staat nu slechts negen punten achter de huidige nummer één, hoewel dat verschil eerder in het seizoen groter was. De coureur deelt openhartig dat hij het soms moeilijk heeft gehad, vooral geestelijk.

Norris heeft herhaaldelijk kritiek ontvangen omdat hij zo eerlijk was tegenover de media over zijn worstelingen. Helmut Marko noemde hem bijvoorbeeld niet mentaal sterk genoeg. Desondanks zegt de Brit dat hij niet emotioneel is, zelfs niet toen hij na lange tijd eindelijk zijn eerste overwinning behaalde. ‘Soms wil ik wel huilen, maar dat kan ik gewoon niet. In Miami had ik wel dat gevoel, maar het lukte niet’, zegt de McLaren-coureur. Toch was er één moment dat wel wat emotie met zich meebracht. ‘Het enige emotionele moment dat ik heb ervaren, was pole in Monaco’, vertelt Norris in de podcast Quadcast.

De reden dat P1 in Monaco hem zo raakte, is dat het een grote mentale overwinning voor hem was. ‘Soms moet ik mezelf bewijzen dat ik het kan… zo ben ik mijn hele leven al’, zegt Norris. ‘De meeste dingen zijn mentaal. Dat is de moeilijke kant, misschien wel de moeilijkste kant van alles’, voegt hij eraan toe. Mentale overwinningen bieden euforie voor de coureur, wat hem gemotiveerd houdt. ‘De blijste momenten zijn wanneer ik iets aan mezelf bewijst. Zo ben ik altijd al gedreven’, zegt de McLaren-coureur.

Norris vindt het cruciaal om realistisch te blijven over zijn resultaten. ‘Ik heb nooit valse hoop gehad’, beweert hij. ‘Bijvoorbeeld, dit jaar zijn mijn kwalificaties iets minder goed dan in de afgelopen jaren. Ik heb er wat meer mee geworsteld’, geeft hij toe. De coureur heeft momenteel vier poleposities in 2025, terwijl hij er in 2024 negen had. ‘Natuurlijk ga je dan af en toe aan jezelf twijfelen. Ik in elk geval wel’, zegt Norris.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Op zulke momenten begint de McLaren-coureur aan zichzelf te twijfelen. ‘Dan denk ik: Verdomme, ben ik nu niet meer zo goed als vorig jaar? Ben ik het kwijt? Of heb ik het gevoel niet meer?’, somt hij op wat er zoal door zijn hoofd gaat. Toch weet hij zichzelf weer te motiveren door te denken aan tegen wie hij racet. ‘Dan word ik even realistisch en denk ik: Ik neem het op tegen de beste coureurs ter wereld’, aldus de nummer twee in het kampioenschap.

Norris herinnert zichzelf regelmatig eraan dat hij meedoet met de besten. ‘Ik doe mee aan de top tegen de beste coureurs ter wereld’, benadrukt hij. Door daarover na te denken, kan hij een teleurstellend resultaat relativeren. ‘De dingen zijn niet perfect, ik sta niet op pole of op de plek waar ik wil zijn. Het betekent niet dat ik niet in mezelf geloof, ik twijfel gewoon aan mezelf’, legt hij uit.

De Brit ziet twijfel niet als iets negatiefs, maar het helpt hem zelfs als extra motivatie. ‘Het is niet verkeerd om zo te denken, zolang je het omzet in iets positiefs’, stelt de McLaren-coureur. ‘Laten we het bekijken. Laten we zien waarom het minder goed is dan vorig jaar’, gaat hij verder. Toch lukt dat niet altijd, geeft Norris toe. ‘Dat is het lastige gedeelte, iets negatiefs omzetten in iets positiefs’, sluit hij af.